Licht

Print

20161209_200549 Franciscanen.jpg

Tijdens de ‘Sweet Lights – Classic toer’ te Sint-Truiden beleef je een zoete avond met boeiende verhalen, unieke verlichte monumenten, heerlijke streekproducten en een vurig spektakel. Deze “verlichte” wandeling van 5 km langs bijzondere plaatsen loopt nog een hele tijd en is een echte aanrader.  

Het Stadhuis op de Grote Markt is prachtig verlicht. De abten van Sint-Trudo hebben hier eeuwen lang veel invloed gehad in de stad, getuige is nog steeds het belendende Klein-Seminarie. De abt was medeheer, met alle invloed en gezag dat daaraan verbonden was. De abdij werd tot in de 18de eeuw uitgebreid, hoewel er maar 25 monniken waren. Aan het einde van de 18e eeuw kwam aan deze situatie een plotseling en radicaal een einde. Sint-Truiden volgde de stad Luik in de Luikse Revolutie.

In de muur van het Minderbroedersklooster heeft beeldend kunstenaar Hugo Duchateau een schitterende bol van brons en goud met een vogel erop geplaatst. Deze verwijst naar de vrede van Sint-Franciscus, die met de vogels praatte.

In het nabije Museum De Mindere drinken we een heerlijk glas fruitsap en bezoeken op eigen ritme het museum van Franciscus en Clara. In de kloostertuin kom ik een originele Lourdesgrot tegen die ik niet kende. Deze onverwachte ontmoeting tijdens de avontuurlijke avondwandeling doet me veel plezier. Gelukkig heb ik mijn GSM bij om een foto te maken van dit ‘permanente’ kunstwerk.

Kim Duchateau, striptekenaar, cartoonist en illustrator projecteert tegen het cultuureel centrum personages die in een lichtbundel gevangen zitten. Een van de wandelaars vraagt aan de gids of de Fanny, schaars gekleed en goed van boezem voorzien, zijzelf is zo’n 60 jaar geleden. Onze gids kan hier gelukkig hartelijk om lachen…. smile

Raf Roefflaer heeft het kaboutertje in polyester ontworpen dat op de elektriciteitscentrale met zijn vislijntje licht aan het vissen is op de Naamsevest. Dag en nacht zijn er immers talloze mensen in centrales bezig om aan ons de steeds toenemende stroombehoefte te voldoen. 

Onze gekleurde schaduwen omwallen de stad op de vesten, die verlicht worden met verschillende gekleurde lampen. Dit lichtspel is origineel gevonden! Ik had mijn schaduw nog nooit in kleur gezien! De Zoutkist, deel van de zouttoren,  is nu het centrum van de Koninklijke Kunstkring. Het gedicht ‘Spraakwater’ van Lotte Dodion komt tevoorschijn door letters, die worden gevormd via het inbranden van kleine puntjes in glas.

In overleg met de school (Technicum) is de belichting hier ontworpen in functie van de vier hoofdvakken en worden deze synchroon op beide gevels geprojecteerd (mechanica, elektronica, hout- en metaalbewerking).

In het park toveren lichtelementen groene, rode en blauwe pracht. Een vuurspuwer brengt een show terwijl we genieten van een warme kom soep en ook nog een voorstelling volksdans krijgen. Een boom is bekleed door Eric Goossens met witte nestkastjes, allemaal verschillend van formaat en uitzicht. Aan de binnenzijde van de vogelhuisjes brandt een lamp waardoor ze ’s nachts een warme gloed uitstralen. De locatie voor het werk, tegenover een aantal flatgebouwen, refereert naar onze huidige manier van wonen: dicht op mekaar.

In het Speelhof kwamen de monniken van de abdij reeds in de 16de eeuw zich vermeien na een drukke dag. Nog steeds is dit domein nu een plaats om te onthaasten. Steven Vandervelpen plaatste een geparkeerde auto langs de beek Cicindria, een locatie waar je normaal al geen auto zou tegenkomen. ‘s Nachts wordt de auto omgetoverd via verlichting binnenin tot een venster naar het verleden, met een spel van schaduwen. Spijtig dat vandalen de auto hebben beschadigd.

De verlichting van de Begijnhofkerk is feeëriek:  drie blauwe tinten verwijzen naar de verschillende bouwfasen, de beeldprojectie accentueert de raam- en deurprofileringen en de bloemen verwijzen naar de bloesems.

Bij de Hoge veser, thans een sociaal project,  refereert elke kleur naar een seizoen en de 4 seizoenen van Vivaldi dragen de bewegende beelden. We snoepen terwijl van een “sneeuwbal” onder de platanen.

In 1975 werd de abdijsite getroffen door een grote brand, waarbij de torenspits van de 19e-eeuwse seminariekerk, een deel van het abtskwartier, de infirmerie en een groot deel van de schoolgebouwen in vlammen opgingen. De deels gerestaureerde abdijtoren is het beklimmen waard (196 trappen). We genieten er van het cosmopolitan Chicken Project van Koen Vanmechelen en hemelse muziek.

We sluiten deze mooie tocht af met een lekkere appel en een warme kop koffie in het schaars verlichte Nieuwscafé. kiss

De commentaren zijn gesloten.