Verdriet

Print

troost.jpg

Op onze site kan je het prachtige liedje en de tekst van Eric Clapton ‘Tears in heaven’ beluisteren en lezen. Hij schreef muziek en tekst samen met zijn vriend Will Jennings in 1991 naar aanleiding van het overlijden van zijn 4-jarig zoontje Conor.
Dit pakkende nummer werd herhaaldelijk gecoverd, maar niemand zingt het zo ontroerend als Eric Clapton zelf.
Hoe kan het ook anders ? Die man weet natuurlijk waarover hij het heeft.
De dodelijke val van zijn zoontje bracht hem zodanig van de wijs dat hij 9 maanden lang niet meer kon zingen. Nadien werden zijn songs veel zachter, maar krachtiger qua tekst en het denkwerk erachter.
“Zou je m'n naam weten als ik je in de hemel zag ? Zou het nog hetzelfde zijn als ik je in de hemel zag ? Ik moet sterk zijn en voortgaan, want ik weet dat ik niet hoor in deze hemel.”

Hieruit leid ik af dat hij in een spiritualiteit na de dood gelooft, maar ook dat dit inzicht vaak pas kan verworven worden na grondig lijden.
“Tijd kan je vernietigen, tijd kan je door je knieën laten gaan, tijd kan je hart breken. Ik heb je horen alsjeblieft smeken, alstublieft smeken.”
Er zijn geen mooiere woorden om de tweestrijd tussen wanhopige pijn én de hoop te beschrijven. De zachte muziek en de fluwelen woorden treffen mij tot in het diepste van mijn ziel.

Kwaadtongen beweerden dat Eric Clapton schuldig verzuim kon verweten worden; zijn muziek zou vóór zijn zoontje gekomen zijn in het leven.
Niets is minder waar gebleken. Het was een dom ongeluk, terwijl het kindje bij zijn moeder verbleef op vakantie in New York.

In 2004 besloot hij het lied nooit meer uit te voeren.
Alles is nu anders, zo stelt hij, ik wil niet meer herinnerd worden aan deze pijnlijke gedachten.
Ook dat gevoelen kan ik begrijpen. Dertien jaar lang om verdriet te verwerken is zelfs lang.
Het is nodig in het leven na een grondige rouw de bladzijde om te slaan. Het verdriet heeft zijn nut gehad: een gelouterde geest is méér waard en kan veel betekenen voor anderen.
En gelouterd is hij. Want toen ik zijn biografie op internet las, werd het mij pas echt duidelijk waarom die man zo’n ingrijpende creaties kan maken.
Zijn leven is doorspekt met verdriet en verlies.
Eric is getekend door het leven als kind van een tienermoeder, dat door zijn oma werd opgevoed. Hij werd wegens zijn moeilijke karakter van school gestuurd en de bandjes waarin hij zong waren geen lang leven beschoren. Hij was verslaafd aan heroïne en alcohol, zijn relaties leden schipbreuk en hij verloor een aantal goede vrienden in een helikopterongeval.
Maar zijn talent komt steeds weer bovendrijven.
Tussen 1964 en nu produceert Eric maar liefst 60 albums en 45 singles.
Hij is wereldberoemd geworden.
Eric is inderdaad sterk en gaat voort, welke hindernissen zich ook op zijn weg bevinden.

Ik zou durven denken dat Maria al die tijd bij hem was en is…..Hoe zou een ruwe bolster anders zo'n zachte pit kunnen bezitten ?

De commentaren zijn gesloten.